مینی شعر؛ ولی مَحرم نیست... - وبلاگ تبلت

به گزارش وبلاگ تبلت، خبرنگاران: شعر، نشانه یک زندگی عالی و بشری است. انسان با خیال زندگی می نماید و بهترین چیزی که خیال را تحت تاثیر قرار می دهد شعر است، شعر، حقیقتی است که اگر نمی گردد سراینده آن بود، دست کم می توان خواننده آن شد و از روزمرگی رهید.

شعر در کوتاه ترین و موجزترین و خوش آهنگ ترین و مناسب ترین همنشینی واژه های آشنا، ما را با معنایی درگیر می نماید که برای عقل، نامفهوم و موهوم و بیگانه است، اما برای دل و جان، آشنا و حس شدنی است. شعر، میزبانی صادق است که قلب مخاطبان مستعد خود را هدف قرار می دهد و آنان را به ساخت ناممکن ها و ناباوری ها فرا می خواند تا خود ببینند و باور نمایند که اگر ایمان و عشق باشد، هر ناممکنی ممکن می گردد. گاهی هم شعر ابزاری برای بیان ناگفتنی ها می گردد.

قبلا گزیده ای از اشعار را در قالب ابیات زیبا و تاثیرگذار با تایپوگرافی های متفاوت در اختیار شما قرار می دادیم که به خواست شما تصمیم به بازنشر آن گرفتیم. هنوز هم مثل همواره پذیرای پیشنهادات و نقدها شما همراهان همیشگی وبلاگ تبلت هستیم. شما هم می توانید اشعار شاعر محبوب خود را در قسمت نظرات برای ما ارسال نمایید.

***

عمری دگر بباید بعد از فراق (وفات) ما را

کاین عمر صرف کردیم (طی نمودیم) اندر امیدواری

(سعدی)

لحظه بغض نشد حفظ کنم چشمم را

در دل ابر، نگهداری باران سخت است

(کاظم بهمنی)

عاشقی همچو مَنَت نیست خدا می داند

(وحشی بافقی)

مرا از دورها تماشا کن

من از نزدیک غمگینم

(عباس معروفی)

و من، همه دنیا را در پیراهن گرم تو خلاصه می کنم

(احمد شاملو)

همه شب از پریشانی چنان بودم که می دانی

(مولانا)

درد ناگفته زیاد است ولی محرم نیست

(سیدتقی سیدی)

تو از آن دگری رو که مرا یاد تو بس

(شهریار)

ترسم چو بازگردی از دست رفته باشم

(سعدی)

قاصدک های پریشان را که با خود باد برد

با خودم گفتم مرا هم می توان از یاد برد

(فاضل نظری)

آه یک روز همین آه تو را می گیرد

(فاضل نظری)

هجران بلای ما شد یا رب بلا بگردان

(حافظ)

زلف بر باد مده تا ندهی بر بادم

(حافظ)

طراح: بهنام رائین