آیا برای ملاقات با موجودات فضایی آماده اید؟ - وبلاگ تبلت

به گزارش وبلاگ تبلت، برای کسانی که آسمان ها را برای سیگنال های بیگانگان هوشمند آنالیز می نمایند، بسیار مهم است که فرازمینی ها چقدر از اطلاعات زمین باخبر هستند.

به گزارش خبرنگار فناوری وبلاگ تبلت، دانشمندان برای نسل ها کوشش کردند تا سیاره های اطراف ستارگان دیگر را کشف نمایند. آن ها بالاخره در دهه 1990 پیروز شدند و تا امروز 4000 تا از آن ها فهرست بندی شده است. اما آیا بیگانگان نیز سیاره ما را کشف نموده اند؟ آیا زمین بوسیله حتی یک جمعیت ماوراء الطبیعه کشف شده است؟ اگر جواب این سوالات مثبت است، آن ها چه چیزی از زمین می دانند؟

ممکن است فکر کنید این سوال به اندازه اینکه آیا موش های صحرایی از کنسرت ها ابو (ساز بادی) لذت می برند یا نه، احمقانه باشد. اما جواب این سوال برای کسانی که آسمان ها را برای سیگنال های بیگانگان هوشمند آنالیز می نمایند، بسیار مهم است. از این گذشته، اگر فرازمینی ها از دنیای ما و خصوصیات آن ناآگاه اند، پس چه چیزی آن ها را برای فرستادن سیگنال به سمت ما سوق می دهد؟

به نظر می رسد این موضوع بی خطری است اگر بیگانگان پیشرفته در کهکشان ما حضور داشته باشند، آن ها حداقل می دانند که سیاره ما وجود دارد. اگر فضانوردان بتوانند هزاران دنیا را فقط در دوازده سال پیدا نمایند، چه تعداد سیاره خارجی در منظومه شمسی پیدا خواهند کرد؟ چالش واقعی برای فهرست بندی سیارات خارجی (سیارات اطراف ستارگان) پیدا کردن این سیارات نیست بلکه یافتن خصوصیاتی مثل جرم، اندازه، و دمای تقریبی است.

بیگانگان نیز برای پیدا کردن اطلاعات بیشتر نیازمند تلسکوپ های بزرگ هستند. آیا این غیر منطقی است؟ مطمئناً خیر. بعضی از بیگانگان ابزاری شبیه به ابزار ما دارند، اما آن ها را فراموش کنید! ما در خصوص کلیگون های پیشرفته (یا هر گونه ای از آنها) صحبت می کنیم. بیاید با میدان دید آن ها آغاز کنیم، سیستم بصری آن ها احتمالا به اندازه بزرگترین چیزی است که ما توانسته ایم بسازیم و صد ها متر طول دارد.

این نوع از وسایل به آن ها امکان می دهد سیارات را شبیه لکه نور و بدون هیچ جزئیاتی ببینند. اما اگر نور را از منشور رد نمایند و طیف خاص آن را آنالیز نمایند، جزئیات هواکره را پیدا می نمایند. اخیراً محققان با استفاده از طیف سنجی بخار آب در سیاره K2-18b، که 110 سال نوری از زمین فاصله دارد را پیدا کردند. این موضوع هرچند برای ما سخت بود، اما برای کلیگون ها به راحتی آب خوردن است. آن ها به راحتی می توانند اکسیژن هوای زمین را پیدا نمایند و بفهمند این سیاره زنده است و فتوسنتز دارد.

مورد دیگری که ماوراء الطبیعه ها می توانند انجام دهند، مشاهده نور کلی زمین است. آن ها می بینند که این نور به صورت منظم تغییر می نماید و این به آن ها می گوید که زمین یک دنیای دوار است. تجزیه و تحلیل این نور های در حال تغییر می تواند به آن ها درباره حضور اقیانوس ها و قاره ها اطلاعات بدهد.

اگر تلسکوپ های بیگانگان واقعا پیشرفته باشد، مشاهداتشان جالب خواهد بود. یک تلسکوپ با یک آینه به اندازه یک کیلومتر، به افراد خاکستری این امکان را می دهید تا تصاویر واقعی از زمین تهیه نمایند. تصاویر آن ها با کیفیت نخواهد بود، اما برای معین کردن اندازه و شکل کلی قاره های کافی است.

محققان اخیرا با استفاده از داده های رصد خانه هوافضای ناسا و دوسال مشاهده ابر ها (ابر ها ثابت نیستند، اما جغرافیا ثابت است) توانستند دستگاه منشوری مشابه آنچه ممکن است نظاره گر ما باشد، شبیه سازی نمایند. کیفیت تصاویر به خوبی Google Earth نیست، اما مطمئنا نقشه دنیای بیگانگان بهتر از نقشه دنیای یونانی هاست.

انجام این تحقیقات برای پیدا کردن جوامع بیگانه حتی اگر فقط چند قرن جلوتر از ما باشند، بی فایده نیست. چیزی که ما آنرا تصور می کنیم ممکن است آن ها عملی نموده باشند. جالب تر اینکه این همسایگان فرضی ممکن است حاشیه آمریکا یا اکسیژن جو را پیدا ننموده باشند بلکه خود ما را یافته باشند. اگر آن ها در فاصله حدود 70 سال نوری باشند می توانند رادار ها یا سیگنال های تلویزیونی ما را پیدا نمایند؛ سیگنال هایی که در طول جنگ دنیای دوم به فضا فرستادیم. درست است که استراق سمع ماوراءالطبیعه ها نیازمند آنتن های بزرگ است، اما اقدامات بزرگ لزوما غیرممکن نیستند.